Thai CDs Collection

ผมเกิดในปีที่ ครูเอื้อ สุนทรสนาน และ Bob Marley
จากโลกนี้ไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ
ผมไม่รู้ว่าตอนนี้นักดนตรีฝีมือยอดเยี่ยมสองท่านนี้จะอยู่ที่ไหน
ไม่แน่ อาจจะไปตั้งวงดนตรีบนสวรรค์
เหมือนคุณวิรัตน์ โตอารีย์มิตร เขียนถึงโลกหลังความตายของนักดนตรี
เอาไว้ในหนังสือ “Rocktopia” ก็เป็นได้
ครูเอื้อ อายุ 71 ปี Bobอายุ 36 ปี แตกต่างกันมาก
แต่สิ่งที่สองคนนี้ละทิ้งไว้ให้เบื้องหลังเหมือนกัน
คือบทเพลงอันมีคุณค่ามากมายหลายร้อยเพลง
ให้เราฟัง, เพลิดเพลิน รวมไปถึงก๊อปปี้ขายกันอย่างหน้าด้านๆเยอะแยะ 

ผมเติบโตมากับเพลงไทยๆอย่าง “หยาด นภาลัย” “เบิร์ด ธงไชย”
“ยอดรัก สลักใจ” “พุ่มพวง ดวงจันทร์”  “นกแล” ฯลฯ
อาจคุ้นหูเพลงสุนทราภรณ์อยู่บ้างบางเพลง
แต่ในเวลานั้นเพลงของ Bob Marley ยังคงดูห่างไกล
คนในบ้านชอบฟังเพลงไม่มีใครเล่นดนตรีเป็นเลยซักคน
แต่ทุกคนรักที่จะฟังเพลงด้วยกันทั้งนั้น
มีเพลงใหม่ๆให้ฟังเสมอ ทั้งทางวิทยุและม้วนเทปคาสเซตต์ราคาหลายสิบบาท
ผมจำได้ว่าบ้านเรามีอัลบั้มของ “หยาด นภาลัย” แทบทุกชุด
และผมร้องเพลงของ “นกแล” ได้คล่องแคล่วมาก J 
แต่เทปม้วนแรกที่ผมซื้อเองกลับเป็นเพลงป๊อปตลาดๆอย่าง
“อมิตา ทาทา ยัง” หน้าปกสีเหลืองๆ ที่ขายดิบขายดี
จนต้องเปลี่ยนปกเพิ่มเพลงขายกันอีกรอบ
ผมชอบฟังเพลงป๊อบ ผมบอกใครต่อใครอย่างนั้น
เพราะมันฟังง่าย ไม่ต้องคิดอะไรมากมาย แต่ผมก็ไม่ค่อยได้บอกใคร
ว่าจริงๆแล้วผมฟังเพลงทุกประเภท แต่หมั่นไส้ประโยคนึง
ที่ใครพูดว่า I don’t like Pop music!!
เออ ถ้าข้าฟังเพลงป๊อบจะเป็นยังไงกัน
ก็ไม่เห็นตายเลยซักนิด โธ่ก็มันรสนิยมใครรสนิยมมันนี่เนอะ 

Rhythm & Boyd จาก Bakery Music เป็นอัลบั้ม
ที่เรียกว่าจุดเปลี่ยนการฟังเพลงผมมาจนทุกวันนี้
ครั้งแรกที่ได้ฟัง Season Change จากวิทยุ
ผมรีบไปร้านเทปในตลาดมาทันทีทันใด
แล้วก้นั่งฟังอย่างนั้นหลายๆรอบ หลายๆรอบ
จนมันยานแล้วก็ซื้อม้วนใหม่มาฟังอีก
ตั้งแต่ ม.ต้นจนถึงม.ปลาย ผมมักซื้อเทปอาทิตย์ละ 1 ม้วน
อดขนม แต่อิ่มใจ...
ผมนับเทปทั้งหมดที่มีได้ราวๆ 500 ม้วนได้
และหลายๆอัลบั้มก็ได้เปลี่ยนมาอยู่ในรูปแบบของ CD บ้าง
ตอนที่เรียนมหาวิทยาลัย และมีเงินค่าขนมมากขึ้น
ราวๆปี 2544-2549 น่าจะเป็นช่วงปีที่ผมฟังเพลงและซื้อซีดีมากที่สุด